FAQ’s:
Waarom zigeuners? Die veroorzaken waar ze ook wonen toch alleen maar ellende?
Bovenstaand stigma is vaak maar al te waar. Maar soms ook niet. Maar hoe waar het ook is; de centrale vraag die je er tegenover kan stellen is: Mag je kinderen hiervan de dupe laten worden of: Is niets doen dan een optie? Het antwoord op bovenstaande vragen laat zich wel raden door de opmerkzame lezer.
Het is onbegonnen werk want die zigeuners kan je toch niet veranderen?
Ook dit stigma heeft helaas een hoog waarheidsgehalte. Echter laten we niet onze doelstelling vergeten: “Het bevorderen van het welzijn van de Roma bevolking in Slowakije , Roemenië en Oekraïne”. Geloof het of niet er zijn voorbeelden te over van Roma’s die wel hun leefomstandigheden hebben kunnen verbeteren.
Het is een feit dat een blijvende attitude verandering teweeg brengen bijna niet mogelijk is. Maar desalniettemin blijven er mogelijkheden en dat begint bij de kinderen, hoe uitzichtloos het soms ook lijkt. Onze hoop en visie is daarop geënt en dat is waar we voor staan. Niets meer maar zeker niets minder!
Het is toch water naar de zee dragen! Er zijn teveel Roma’s om echt iets te kunnen betekenen?
Om even in de beeldspraak van water en zee te blijven het volgende: Er was eens een man die bij eb er een hobby van maakte om uitdrogende zeesterren terug te werpen in de zee. Als je hem zou vragen waarom doe je dat - er zijn toch immers zeesterren genoeg – wat maakt die enkele zeester nu toch uit? Dan is zijn steevaste antwoord: Inderdaad, er zijn zeesterren genoeg. Maar voor die enkele zeester die ik weer in het water heb geworpen maakt het wel degelijk uit.
En dat is wat wij doen; zeesterren terugwerpen. Nogmaals wij kunnen niet de hele wereld verbeteren maar als iedereen zo nu en dan een zeester zou teruggooien dan zou het er heel anders uitzien.
Zijn jullie de zoveelste zakkenvullers die met mooie praatjes mensen geld afhandig maken om er zelf beter van te worden?
Het antwoord op die vraag is éénduidig: Nee! We zijn nu ruim 8 jaar actief en in beginsel zijn wij gewoon een paar vrijwilligers, sommigen lid van een kerk, anderen niet, allen met een normaal beroep, die af en toe wat spullen inzamelen en zelf brengen.
Vanaf 2015 heeft het werk een vlucht genomen en zijn we gaan nadenken om eea te professionaliseren zodat de continuïteit van deze transporten gewaarborgd is. Derhalve was de oprichting van deze ANBI stichting noodzakelijk.
Tenslotte dit: alles wat wij inzamelen brengen wij zelf. Daar zitten géén duistere partijen tussen die er zelf een slaatje uit kunnen slaan. Dat is onmogelijk! Voor het geval u twijfelt aan onze bedoelingen; We hebben beeldmateriaal in overvloed en kunnen u eventueel te woord staan om de twijfels weg te nemen.